Grzybolog na dziś

Prognoza grzybowa na dziś

Groźna pomyłka

Czubajka kania czy czubajeczka brązowoczerwonawa? Jak odróżnić

Czubajka kania to gatunek jadalny, a czubajeczka brązowoczerwonawa – gatunek śmiertelnie trujący. Porównaj cechy obu grzybów punkt po punkcie.

Czubajka kania (Macrolepiota procera)
Czubajka kania Macrolepiota proceraJadalnyFot. Chrumps / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Czubajeczka brązowoczerwonawa (Lepiota brunneoincarnata)
Czubajeczka brązowoczerwonawa Lepiota brunneoincarnataŚmiertelnie trującyFot. User:Strobilomyces / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
Najważniejsze różnice

Czubajeczki bywają brane za małe kanie. Kania dojrzała ma kapelusz powyżej ok. 10 cm, wysoki trzon z zygzakowatym wzorem i gruby, ruchomy pierścień; czubajeczka jest kilkukrotnie mniejsza i ma cienki trzon.

Małe czubajeczki (kapelusz 2–6 cm) zawierają te same amatoksyny co sromotnik. Nie zbieraj „kań” z kapeluszem mniejszym niż ok. 10 cm; czubajeczki mają drobny trzon i nikły, szybko zanikający pierścień.

Porównanie cech

CechaCzubajka kaniaCzubajeczka brązowoczerwonawa
JadalnośćJadalnyŚmiertelnie trujący
KapeluszDuży, 10–30 cm średnicy, za młodu jajowaty („pałeczka do bębna”), potem parasolowaty z garbkiem pośrodku; białawy z dużymi, brązowymi, odstającymi łuskami, środek jednolicie brązowy.Mały, 2–6(7) cm, półkulisty, potem płaski z niewyraźnym garbkiem; na bladoróżowym tle drobne, ciemnobrązowe do winnobrązowych łuseczki, gęstsze w środku.
Pod kapeluszemBlaszki białe lub kremowe, gęste, szerokie, wolne – wyraźnie oddzielone od trzonu.Blaszki bladokremowe, gęste, wolne.
TrzonWysoki (15–40 cm), smukły, z bulwą u podstawy; pokryty brązowym, zygzakowatym („wężowym”) wzorem; gruby, podwójny pierścień, który daje się przesuwać po trzonie. Brak pochwy.Niski i cienki (2–5 cm × 0,3–0,9 cm), nad nikłym, szybko zanikającym pierścieniem białawy, poniżej różowawobrązowy z przerywanymi pasami brązowych łusek; u podstawy winnoczerwony.
MiąższBiały, w kapeluszu miękki, w trzonie łykowaty; nie zmienia barwy po przekrojeniu.Biały, lekko czerwieniejący.
Zapach i smakZapach przyjemny, słodkawo-aromatyczny, orzechowy; smak łagodny.Zapach słaby, owocowy. Nie próbować smaku.
SiedliskoSaprotrof; skraje lasów liściastych i iglastych, polany, zręby, łąki, parki, pobocza dróg. Unika gleb kwaśnych i podmokłych, lubi gleby gliniaste zasobne w wapń.Saprotrof; skraje lasów i parków, łąki, przydroża, ogrody – na glebie bogatej w próchnicę i resztki organiczne, często w miejscach przekształconych przez człowieka.
Sezonlipiec, sierpień, wrzesień, październiklipiec, sierpień, wrzesień, październik

Po czym poznać: czubajka kania

  • Kapelusz zwykle ponad 10 cm, z brązowymi łuskami na jasnym tle i ciemnym garbkiem
  • Trzon z brązowym, zygzakowatym wzorem i bulwą, ale bez pochwy
  • Pierścień gruby, podwójny, ruchomy – daje się przesuwać po trzonie
  • Miąższ nie czerwienieje po przekrojeniu
  • Wysyp zarodników biały
Pełny opis gatunku →

Po czym poznać: czubajeczka brązowoczerwonawa

  • Drobny owocnik – kapelusz zwykle 2–6 cm
  • Winnobrązowe łuseczki na bladoróżowym kapeluszu
  • Trzon z pasami brązowych łusek poniżej nikłego pierścienia
  • Wysyp zarodników biały
Pełny opis gatunku →

Zasada bezpieczeństwa

Nie jedz grzyba rozpoznanego na podstawie strony, zdjęcia ani aplikacji. Wątpliwe okazy pokaż grzyboznawcy w sanepidzie (w sezonie punkty konsultacyjne działają bezpłatnie). Nie podawaj dziko zebranych grzybów dzieciom.

Złote zasady grzybiarza →

Najczęstsze pytania

Czubajka kania czy czubajeczka brązowoczerwonawa: jak je odróżnić?

Czubajeczki bywają brane za małe kanie. Kania dojrzała ma kapelusz powyżej ok. 10 cm, wysoki trzon z zygzakowatym wzorem i gruby, ruchomy pierścień; czubajeczka jest kilkukrotnie mniejsza i ma cienki trzon. Małe czubajeczki (kapelusz 2–6 cm) zawierają te same amatoksyny co sromotnik. Nie zbieraj „kań” z kapeluszem mniejszym niż ok. 10 cm; czubajeczki mają drobny trzon i nikły, szybko zanikający pierścień.

Czubajeczka brązowoczerwonawa: co zrobić po zjedzeniu?

Natychmiast dzwoń pod 112 lub jedź na SOR i zabierz resztki grzybów. Amatoksyny (jak w muchomorze sromotnikowym) – zespół falloidynowy (cytotoksyczny): objawy żołądkowo-jelitowe dopiero po wielu godzinach, potem pozorna poprawa i uszkodzenie wątroby oraz nerek; zatrucia ciężkie do śmiertelnych.

Źródła

  1. Wikipedia (pl): Czubajka kania
  2. grzyby.pl (M. Snowarski): Macrolepiota procera
  3. First Nature: Macrolepiota procera, Parasol
  4. Wikipedia (pl): Czubajeczka brązowoczerwonawa
  5. grzyby.pl (M. Snowarski): Lepiota brunneoincarnata
  6. First Nature: Lepiota brunneoincarnata, Deadly Dapperling

Ostatnia weryfikacja: 9.11.2026. Zauważyłeś błąd? Napisz do nas.

esc

↑↓ wybór · enter otwórz