Czernidłak kołpakowaty

Po czym poznać: czernidłak kołpakowaty

1. 1

   Wysoki, walcowaty, biały kapelusz z odstającymi łuskami

2. 2

   Blaszki od białych przez różowe do czarnych, rozpływające się

3. 3

   Ruchomy pierścień na pustym trzonie

4. 4

   Trawniki i pobocza, często w mieście

Opis owocnika

Kapelusz

Wysoki (5–15 cm), jajowaty, potem walcowaty do dzwonkowatego; biały z ochrowobrązowym nagim szczytem, pokryty grubymi, odstającymi, dachówkowato ułożonymi łuskami; od brzegu różowieje, czernieje i rozpływa się.

Blaszki

Blaszki bardzo gęste, białe, potem różowe, w końcu czarne i rozpływające się. Wysyp czarny.

Trzon

6–20 cm, biały, smukły, pusty w środku, łatwo odłamuje się od kapelusza; z białym, ruchomym pierścieniem, często opadającym na podstawę.

Miąższ

Biały, w kapeluszu cienki i kruchy; czernieje wraz z dojrzewaniem.

Zapach i smak

Zapach przyjemny, niewyraźny; smak łagodny.

Gdzie i kiedy rośnie

W pobliżu ludzi: trawniki (zwłaszcza nowo założone), ogrody, parki, pobocza dróg i ulic, nawożone łąki, śmietniska, skraje lasów; saprotrof, zwykle gromadnie.

Gdzie są dziś warunki do wysypu?

Sobowtóry: z czym można go pomylić

• 

  Czernidłak pospolity Warunkowo jadalny średnie ryzyko

  Czernidłak (czernidłówka) pospolity ma GŁADKI, szary lub szarobrązowy kapelusz bez odstających białych łusek, rośnie kępkami przy pniakach i zakopanym drewnie, a w połączeniu z alkoholem wywołuje zatrucie. Zbierać tylko okazy białe, łuskowate.

W kuchni

Przyrządzić natychmiast po zbiorze (najlepiej w ciągu kilku godzin), bo szybko się rozpływa; nie nadaje się do przechowywania ani suszenia. Do zup, ciemnych sosów, smażony w cieście; nie zagłuszać czosnkiem.

Ochrona i sprzedaż

• Ochrona gatunkowa: gatunek nie jest objęty ochroną.
• Obrót handlowy: gatunek jest na liście grzybów dopuszczonych do obrotu (sprzedaż tylko z atestem grzyboznawcy). Wymieniony w załączniku nr 1 jako „czernidłak kołpakowaty – Coprinus comatus”.

Gdzie wolno zbierać grzyby →