Rurkowe (gąbka pod kapeluszem)
Żółciak siarkowy
Laetiporus sulphureus · nazwy ludowe: huba siarkowa, grzyb siarkowy, huba żółta
Warunkowo jadalnyDopuszczony do obrotu
Jadalne są tylko młode, soczyste owocniki (lub ich brzegi) po przygotowaniu: płukanie, obgotowanie i odlanie wody. Surowy jest trujący, stare owocniki niejadalne. Nie zbierać z cisów (podejrzenie przenikania toksyn – wg Wikipedii nieudowodnione, First Nature ostrzega). Niewielka część osób źle go toleruje.

Po czym poznać: żółciak siarkowy
- 1
Jaskrawożółto-pomarańczowe „półki” na pniach drzew liściastych
- 2
Drobne żółte pory od spodu
- 3
Najczęściej wiosną i wczesnym latem
- 4
Młody – miękki i soczysty, stary – kruchy i blady
Opis owocnika
- Kapelusz
- Owocnik bez trzonu, przyrośnięty bokiem; wachlarzowate kapelusze 10–40 (50) cm, dachówkowato jeden nad drugim; jaskrawo siarkowożółte do pomarańczowych (morelowych), z wiekiem blakną do szarobiałych.
- Rurki i pory
- Rurki krótkie, pory bardzo drobne (3–5 na mm), siarkowożółte.
- Trzon
- Brak trzonu (owocnik przyrasta bokiem do drewna).
- Miąższ
- U młodych miękki, soczysty, kremowożółty; z wiekiem kruchy, biały, serowaty; nie zmienia barwy.
- Zapach i smak
- Smak kwaskowaty, z wiekiem gorzki; zapach grzybowy, u świeżych bywa nieprzyjemny. Wysyp zarodników biały do bladożółtego.
Gdzie i kiedy rośnie
Pasożyt żywych (rzadziej martwych) drzew liściastych: dąb, wierzba, topola, robinia, brzoza, drzewa owocowe; częściej przy drogach, w parkach, sadach i ogrodach niż w lesie. Szczyt owocnikowania wiosną i wczesnym latem (maj–czerwiec).
Najczęściej przy: dąb, wierzba, topola, robinia, brzoza, czereśnia
Zbiory grzybiarzy
Wszystkie zdjęciaZdjęcia i oznaczenia dodają użytkownicy; nie weryfikujemy ich. Dodaj swoje znalezisko →
W kuchni
Tylko młode owocniki: wypłukać, obgotować, wylać wodę, potem np. smażyć w panierowanych plastrach. Nie zbierać z cisów.
Uwaga na toksyny
Surowy wywołuje dolegliwości żołądkowo-jelitowe; u wrażliwych osób reakcje także po ugotowaniu.
Ochrona i sprzedaż
- Ochrona gatunkowa: gatunek nie jest objęty ochroną.
- Obrót handlowy: gatunek jest na liście grzybów dopuszczonych do obrotu (sprzedaż tylko z atestem grzyboznawcy).
Żółciak siarkowy: najczęstsze pytania
Żółciak siarkowy: czy to grzyb jadalny?
Warunkowo jadalny. Jadalne są tylko młode, soczyste owocniki (lub ich brzegi) po przygotowaniu: płukanie, obgotowanie i odlanie wody. Surowy jest trujący, stare owocniki niejadalne. Nie zbierać z cisów (podejrzenie przenikania toksyn – wg Wikipedii nieudowodnione, First Nature ostrzega). Niewielka część osób źle go toleruje.
Żółciak siarkowy: kiedy rośnie?
W Polsce owocniki pojawiają się zwykle w miesiącach: kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik. Siedlisko: Pasożyt żywych (rzadziej martwych) drzew liściastych: dąb, wierzba, topola, robinia, brzoza, drzewa owocowe; częściej przy drogach, w parkach, sadach i ogrodach niż w lesie. Szczyt owocnikowania wiosną i wczesnym latem (maj–czerwiec).
Źródła
- Wikipedia (pl): Żółciak siarkowy
- grzyby.pl (atlas M. Snowarskiego): Laetiporus sulphureus
- First Nature: Laetiporus sulphureus
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu… – tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 258
Ostatnia weryfikacja: 9.11.2026. Zauważyłeś błąd? Napisz do nas.



